- Wat ga je tegen dit beest doen? - Datak, laat mij dit afhandelen.
- Hij wou mijn zoon vermoorden. - Jouw zoon naait mijn dochter.
- Ik zal je met mijn mes naaien. - Hou op, allebei.
Als je Alak wat gedaan had,
zou jij nu op de grond liggen.
Datak, ga naar huis naar je vrouw en je zoon.
Ik wil zijn stank niet op mijn mes.
- Tuurlijk. Zij mogen wel wapens dragen. - Kop dicht. Jij gaat ook niet vrijuit.
- We moeten Lukes moordenaar vinden. - Wie gaat dat doen, nu Clancy dood is?
Ik doe het wel.
- Jij? - Ja, ik.
Eerlijk, jongen, jij bent geen Clancy.
Je hebt er de ballen niet voor. Ik vind die klootzak zelf wel.
Niks van. Je had bijna een onschuldige gedood.
- We hebben een vakman nodig. - Die is er niet.
Jawel.
Ik ben spoorzoeker.
- Is dat zo? - Ja.
Ik vond de bommenlegger van Miami.
Ik vond de moordenaar van Starren Dahrti's zus.
Ik vind de moordenaar.
Voor de juiste prijs.
Da's geen slecht idee, Rafe.
Starren Dahrti's zus leeft nog en haat je.
Dat zijn details.
- Hij was een opstandeling. - Goed dan, spoorzoeker.
Als je de moordenaar van mijn zoon vindt, met bewijs,
dan betaal ik je
- twintig mille. - vijfentwintig.
- Dat heb ik vast verkeerd gehoord. - Twintig is oké.
Op één voorwaarde. Je brengt de moordenaar levend voor het gerecht.
- Is dat duidelijk? - Goed.
- Je gezel blijft hier. - Vertrouw je me niet?
Vanavond niet meer. Sluit haar op.
Vergeet die boeien maar.
- Hier komt hij niet mee weg - Natuurlijk niet.
Ik trommel wat jongens op om Rafe McCawley een bezoekje te brengen.
- En zijn hele familie. - Datak.
Onze zoon is verliefd op de dochter van McCawley.
- Van een lijk houdt hij vast niet. - Zij is onschuldig in deze zaak.
Zij ging tegen haar vader in om Alak te redden.
- Ik wil gerechtigheid. - Er zijn veel wegen tot gerechtigheid.
Zou het niet wat zijn, als deze hele zaak van de baan is,
dat Alak en Christie dan trouwen?
Wil je mijn bad voor me verpesten?
Ik wil geen aangetrouwde familie van Rafe McCawley zijn.
Als Christie familie was,
zou ze met al haar problemen naar ons komen.
Lieverd, haar vader kan haar alles geven wat ze maar wil.
Je hebt gelijk.
Hij werkt heel hard.
En het is gevaarlijk werk, vind je niet?
We mogen hopen dat er Rafe nooit iets overkomt.
Of Quentin.
Christie heeft al zoveel verloren. Ze zou zoveel te regelen hebben.
De mijnen.
Ja. De mijnen.
Als ze familie was, zouden we haar moeten helpen.
We moeten onze familie uiteraard helpen.
Ik waardeer je perspectief.
Weet je dit ook te waarderen?
Een bruiloft is net wat deze stad nodig heeft.
ORDEHANDHAVER
Ga je de hele dag geen woord zeggen?
Weet je wat jij bent? Jij bent heel erg
verontrustend.
Weet je dat?
Oké, laat maar. We zitten hier allebei vast. Laten we maar wat eten.
Ik zit hier niet vast.
Ik had al je vingers kunnen breken en de celsleutel van je riem nemen.
Voor je het door had, zou ik je kop van je romp snijden met mijn mes.
Wat scheelt jou?
- Jij wou kletsen. - Noem je dat kletsen?
Weet je wat? Ik denk dat je je woede op mij afreageert.
Ik ben niet boos.
Ik geloof je niet.
Je bent boos omdat je vriend je hier achterliet.
Wat heb je eigenlijk met die Nolan?
Goed dan.
Hij heeft me gered.
- Wat? - Je hebt me gehoord.
Zo was het met Clancy en mij ook.
Ik ging het verkeerde pad op,
maar Clancy zag iets in me.
Hij gaf me een tweede kans.
En jij?
Hoe heeft Nolan jou gered?
Hij deed iets wat ik zelf niet kon.
Wat was dat?
Hij doodde mijn ouders.
Dit is lekker.
Waarom duurt dit zo lang?
Nolan, laat eens zien waarom je zo'n goeie spoorzoeker bent.
Voor we de dader opsporen, moeten we uitzoeken wat hier gebeurd is.
Er is veel vertrappeld,
maar we hebben hier twee voetsporen die uit twee richtingen komen.
Luke en zijn moordenaar zijn hier dus niet samen gearriveerd.
Ze zijn hier apart gekomen. Wellicht hadden ze een afspraak.
- Een geheime afspraak. - Dat is speculatie.
Ik noem het deductie. Onze getuige met zijn hond hoorde een discussie.
Toen werd het een gevecht.
Mag ik even?
Luke wordt neergestoken.
De dader verliest zijn mes en pakt dan zijn koudvuurwapen.
Maar Luke is nu ook gewapend.
Dat is geen mensenbloed.
Nee, wacht...
Oké, dit is het spoor dat hij achterliet toen hij vluchtte.
Zie je? De rechterafdruk is heel duidelijk.
Maar de linkervoet sleepte over de grond.
Dus, als hij gesneden werd, maar niet bloedde...
Een cybernetisch implantaat.
We zoeken een Indogene met een gewond linkerbeen.
Ben, mijn assistent.
Hij is Indogene. Gisteravond liep hij mank.
Waar is Ben nu?
Hoi, Ben.
De burgemeester wil dat ik het grote brein controleer. Kijk maar.
Zie je de hittebron over de volgende heuvel?
Een gevallen ark?
Groter. Veel groter.
Laat ze het verkennen.
Het zijn Volgen. Verdomme.
Omkeren. Snel.
Dag, baas. Wat kan ik voor je doen?
Waar ben je?
Ik handel iets persoonlijks af. Ben je op kantoor?
Ik ben onderweg. Ik heb een videogesprek met Ara Shondu.
De ontwerpen voor de Mag-Lev liggen op het bijtafeltje.
Mooi. Bedankt.
Dat gezoem komt van het net.
De hoorn viel uit mijn hand.
Je weet het.
- Waar heb je het over? - Ik hoor het aan je stem.
Ik had geen keuze. Deze stad gaat eraan.
Je kunt alleen nog vluchten.
Rafe, stuur je mannen meteen naar het net.
Verdomme.
- Hij ontkomt. - Niet waar.
- Sneller. - Je kunt ook lopen, schat.
- Noem je me nu 'schat'? - Het had erger gekund.
- Liggen. - Leeft die klojo nog?
Stop. We hebben hem levend nodig, oké?
- Waarom heb je Luke gedood? - Hij wou gaan praten.
- Hij zou alles verpesten. - Je liegt.
Zie je dit koudvuurwapen? Dat is een Omec-legering.
Maar één Votan-ras gebruikt die en dat zijn niet de Indogenen, hè?
Ik weet dat je veel pijn hebt, maar je moet je concentreren. Praat.
Iedereen moet hier weg. Iedereen.
Ze komen eraan. Ze vallen aan als het donker is.
Wie gaat er aanvallen?
Blijf bij me. Zijn zij het?
Heb je het over de...
Wat is hier in godsnaam aan de hand?
De Volgen.
Ik heb nog tegen ze gevochten. Zonder het net is Defiance kansloos.
Verzamelen in Darby Square voor een boodschap van burgemeester Rosewater.
We moeten weg.
Kom nog eens langs voor een laatste bezoekje voor je vertrekt.
Ik zal je korting geven.
Voor de halve prijs.
Zeg maar niks.
- Je moet iets eten. - Dat gaat niet.
Ik moet de mensen overtuigen tegen een overmacht te vechten.
We weten niet waarom ze aanvallen en onze informant ligt in coma.
- Ik kan dit niet aan. - Je kunt het wel.
Je bent tegen elke situatie opgewassen.
Dat is lief van je.
Ik heb gelijk.
Voorlopig heb ik alleen maar ongeïnspireerde woorden. Nicky zou...
Nee. Jij bent Nicky niet.
Geef geen toespraak. Praat gewoon met ze.
Amanda, de stad wacht op je.
Ik ben trots dat ik je zus ben.
Zijn jullie zussen?
Ja, waarom?
Zomaar.
Jullie hebben gehoord dat de netten gesaboteerd zijn.
- Hoe zit het met de Volgen? - Ja, de Volgen.
Er komt een leger op ons af, dat is waar.
- Waar is burgemeester Nicky? - De vraag is wat we...
- Waar is de echte burgemeester? - Iemand met ervaring.
Laat de burgemeester spreken. Alsjeblieft, laat haar spreken.
We gaan allemaal sterven.
Inderdaad. Dat geloven jullie toch, hè?
Dus pak je spullen en waag je geluk in de Badlands.
Want deze stad heeft het gehad.
Je hebt twee zonen verloren in een messenregen.
Dat was een vreselijke tragedie, maar toch ben je hier nog.
Rupert, hoeveel man heb je verloren toen die tunnel instortte?
Zes.
En heb je er ooit aan gedacht het op te geven
en elders veiliger werk te zoeken?
Nee, mevrouw.
Iedereen heeft zijn verhaal. We hebben veel moeten doorstaan.
Rovers, epidemieën, overstromingen.
Maar we staan nog altijd overeind, net als die grote boog daar.
Dit is een geweldige stad,
waar mensen en Votans samenleven als gelijken.
We doen ons best, al is dat soms niet genoeg.
Soms vergeten we onszelf en heel af en toe geeft deze wereld ons ervan langs.
Maar we blijven. We vechten voor deze stad omdat ze het waard is.
Desnoods sterven we er zelfs voor.
Ik blijf hier en ik ga onze aanvallers verdrijven.
Ik hoop dat jullie aan mijn zijde zullen vechten.
Want samen staan we sterker.
De familie McCawley steunt je.
De familie Tarr ook.
Ik scheld alle schulden kwijt voor wie meestrijdt.
Dit zijn dappere lui.
Dan sterven ze eervol.
Soms kun je heel hard zijn.
Je bent er nog, zie ik.
Ik dacht dat je al weg zou zijn.
Niet zonder dat.
Geen zorgen, je bent zo van ons af.
Er is vast veel werk voor je, daarbuiten. In de Badlands.
Ik trek met mijn gezel naar het zuiden, naar de stranden van Antarctica.
- Ze zeggen dat daar het paradijs is. - Dat is vast een mythe.
Hoe dan ook, ik wil het graag zelf zien.
Ik heb nog niet de kans gehad om je ernaar te vragen.
De grote slag.
Hoe voelde dat, een held te zijn? Als een van de opstandelingen.
Het was wat het was. Ik wens je veel kracht, Amanda.
Geniet van je beloning.
- Laten we wegwezen. - Goed idee.
- Blijf dicht bij elkaar. - Naar binnen, jongens, in één rij.
Kom op, doorlopen.
- Kom op, opschieten. - Wacht even.
We zijn er net op tijd weg.
Verdomme.
Ze gaan recht op Defiance af.
Nog zo'n zeven kilometer. Dan zijn ze er net na zonsondergang.
Laten we snel wegwezen.
Wij kunnen het verschil maken.
Ze hebben Indogenen in de stad.
Zij kunnen de energie in de sfeer beteugelen.
- Zo bouwen we een krachtig wapen. - Maar dan is de sfeer kapot.
Dat weet ik. Het spijt me, maar dit moeten we gewoon doen.
Je doet het weer.
Achteruit.
Telkens als het goed gaat, verpest jij het.
Dit is anders. Er zijn kinderen in de stad.
- Dat kan me niks schelen. - Dat lieg je. Zeg dat niet, oké?
- Zo heb ik je niet opgevoed. - Ga maar sterven als je wilt.
- Ik wil vandaag heus niet sterven. - Dat wil niemand.
- Waar wou je dan naartoe? - Naar Antarctica.
Een ansichtkaart heb je al, hè?
- Hoe ziet het eruit? - Als een nachtmerrie.
Wie is dat daar?
Wat doe je hier?
Ik kom je hachje redden, schat.
De terrasfeer kan de Volgen uitschakelen.
Doc Yewll moet het configureren.
Dan moeten we de Volgen bezighouden tot we de terrasfeer kunnen opblazen.
Hoe moeilijk kan het zijn?
Dat denk ik dus ook.
Bedankt dat je bent teruggekeerd.
Doc, hoe gaat het daarboven?
Als je me opjaagt, ontploffen we allemaal.
Als je tegen me roept, ontploffen we. Nu weet je hoe het hierboven gaat.
Je weet wat je te doen staat. Schiet pas als we het bevel geven.
Wij zijn in het voordeel, maar de Volgen zijn goede klimmers.
Drijf ze naar het midden van de pas. Daarop zal de explosie gericht zijn.
De terrasfeer vernietigt alles op haar pad.
Als we het signaal geven, zoek je dekking, of je gaat er ook aan.
Tien minuten.
Lukt het?
Vuur.
De rotswand op.
Laat ze niet naar boven klimmen.
Die stelling staat me niet aan. Haal ze neer.
Ik heb meer tijd nodig.
Verdomde lafbek.
Wegwezen.
Achteruit, snel. Kom op.
Zoek dekking.
Een arts.
De burgemeester is geraakt.
Vervoer haar niet.
Je hebt nieuwe vrienden.
Ze haten de Volgen nog meer dan de mensen.
- Ik ben nog boos vanwege de sfeer. - Ik maak het goed.
Dat heb ik al vaker gehoord.
- Ik moet opstaan. - Nee.
Je bent nog te zwak. Je moet hier blijven. Je moet.
Doc, misschien luistert ze naar jou.
- Bedrust. - Je bedoelt het goed.
- Maar ik heb duizenden dingen te doen. - Bedrust. Brave mens.
- Ik kom straks nog eens langs, oké? - Oké.
Ga je het overleven?
Ik denk het.
Hoeveel doden?
Eenenveertig.
Iemand heeft hard geprobeerd deze stad van de kaart te vegen.
We moeten uitzoeken wie de Volgen stuurde en wat ze willen.
Nolan, in die lade zit een stoffen tas.
ORDEHANDHAVER
Wat denk je?
- Ik ben geen ordehandhaver. - Misschien niet.
Maar ik heb niemand anders.
Heel vleiend.
Denk er maar over na.
Deze stad is best fijn om te wonen.
Ja, dat vertelt iedereen me.
'Het leven is wispelturig. Je moet het stevig omarmen.'
Hij is prachtig.
- De ring is dus een blijk van trouw? - Het is een menselijk gebruik.
Het huwelijk komt later. Dan leggen ze hun geloften voor Shigustak af.
Dit wordt Rafe McCawley z'n dood.
Uiteindelijk wel, ja.
Als we slim zijn. En geduld hebben.
Ik heb mijn vrouw goed gekozen.
Je vleit een arme vrouw.
Nolan zei vroeger dat we kinderen van de Badlands zijn,
de wilde natuur, waar de zwakkeren zich niet wagen.
Steden schrikken me af.
Zoveel mensen dicht op elkaar gepakt.
Ze slokken alle lucht op tot je niet meer kunt ademen.
Blijven we hier?
Ik weet het niet.
Mijn volk heeft een god, Irzu genaamd.
Hij heeft een pad voor elk van ons.
Het brengt ons soms op onverwachte plekken.
Maar er is een reden voor.
Nolans volk noemt dat het lot.
Terwijl je weg was, is alles in de knoei gelopen.
Je nieuwe burgemeester blijkt een taaie.
Ben is comateus, maar hij weet van onze betrokkenheid met de Volgen
en de moord op Luke McCawley.
Nu McCawley dood is, weten we niet waar de Kaziri begraven ligt
of waar hij de sleutel begraven heeft.
Ik weet niet wat ik nu moet doen.
Rustig maar, Mr Birch.
Geef de moed niet op.
Als de stad leeg is,
- kunnen we onze zoektocht voortzetten. - Het reserveplan?
Dat is genadeloos.
We willen de wereld veranderen, Mr Birch.
Let op mijn woorden.
Ooit zullen de overlevenden ons danken.